Masaka, Fort Portal & Mbale

Daar ben ik weer met een verhaaltje! Sorry dat het zo lang heeft geduurd, maar druk druk druk, hè?

Tijdens de verkiezingen ben ik dus in Masaka geweest bij Sonia en Pauls van Afripads. Het was heel gezellig, ontzettend relaxed en ik heb me zelfs nog een beetje nuttig gemaakt voor Afripads. Ik heb een dagje geholpen op de branche door pakketjes te maken en instructies te vouwen. Niet erg intelligent werk, maar het was wel heel nuttig. Daarnaast werd ik nog getrakteerd op een ‘heerlijke’ Oegandese lunch van een soort ongare deegbal (best wel vies) met pindasaus (die op zich best prima smaakte, maar rook naar mest). Zelfs een aantal Oegandeze vrouwen van Afripads lieten een groot gedeelte van hun bord staan, dus voelde ik me niet heel erg verplicht alles op te eten.

Eenmaal terug in Kampala waren de burgemeestersverkiezingen. Die verliepen in Kampala niet al te soepeltjes aangezien aan het begin van de dag stembussen waren gevonden halfvol met al ingevulde stembiljetten voor dezelfde kandidaat! De oppositie was hier natuurlijk niet zo blij mee, dus braken er wat gevechtjes uit en moest de politie en het leger met stokken in de weer. Achteraf viel het geloof ik wel mee, maar de verkiezingen werden voor onbepaalde tijd uitgesteld.

De laatste donderdag en vrijdag van februari ben ik met drie anderen naar Fort Portal in het westen geweest. Daar hebben we in de jungle een wandeltocht gemaakt om chimpansees te zoeken. Na ongeveer 20 minuten vonden we ze al. Het was heel cool om ze te zien, maar helaas zaten ze nogal hoog in de boom. De gids vertelde ons dat de chimpansees vanwege de regen die de vorige dag was gevallen  waarschijnlijk niet naar beneden zouden komen. Toch een paar hele leuke foto’s en filmpjes gemaakt en heel veel lol gehad met mijn reisgenootjes. De terugweg naar Kampala was zoals gewoonlijk in Oeganda weer nogal gecompliceerd. Eerst meegelift met een vrachtauto, superleuk gepraat met de chauffeur en twee andere Oegandezen en elke heuvel weer gehoopt dat onze nogal versleten truck het zou halen.  Daarna op het busstation van Fort Portal 3 uur gewacht op de bus naar Kampala, hoewel de mensen van de busmaatschappij ons vanaf minuut één verzekerden dat de bus elk moment aan kon komen. Geduld is een schone zaak, zou mijn zelf ook zo uiterst geduldige moeder zeggen!

Vorige week ben ik naar Mbale geweest om wat vriendinnetjes van mij op te zoeken. Super gezellig gehad. Heel leuk uit eten geweest en biertjes gedronken. Verder door de stad ( die miljoen keer kleiner en relaxter is dan Kampala) gelopen & de markt bezocht. Maria, één van mijn vriendinnetjes  in Mbale, doet onderzoek naar Fair trade en organic coffee en daarvoor interviewt ze boeren op het platteland. Met mijn fantastische notulistenskills, opgedaan in mijn bestuursjaar vorig jaar, was ik natuurlijk van onschatbare waarde tijdens deze interviews! Maar zonder grappen, het was heel leuk en vooral interessant hoe boeren in Oeganda leven en werken.
Met z’n vieren zijn we ook nog naar Jinja geweest. Dat was, behalve de winkeltjes en de gezelligheid met z’n vieren, totaal niet boeiend.  Vooral het uitgaan was verschrikkelijk. Op een gegeven moment stonden we alle vier met extreme irritatie de nog meer gefrustreerde Oegandeze mannen (letterlijk) van ons af te slaan. Maar goed, alles bij elkaar was het een fantastisch weekend met heel veel gezelligheid en heel pijn in mijn buik van het lachen.

Wat ik verder nog gedaan heb: rondgelopen over de verschillende markten van Kampala, uit eten geweest bij de lekkerste Indiër van Kampala (ik wist niet dat ik Indisch zo lekker vond!), uitgeweest, naar het zwembad geweest (ik wil iedereen alvast waarschuwen dat ik al best een lekker kleurtje heb ontwikkeld!!!), naar een dansvoorstelling geweest in het National Theatre en “heel koloniaal” (citaat mevr. AJ Roosma) stof gekocht om me maarliefst 2 jurken aan te laten meten.

Nog maar anderhalve week en dan moet ik weer terug naar het koude, saaie, rustige Nederland. Nou, ik kijk er nog absoluut niet naar uit. Ik zou hier best nog wat langer willen blijven! De tijd gaat veel en veel te snel.

Maar daar ga ik nog even niet aan denken. Eerst nog een lang weekend naar Rwanda met Sanne en Ivette. Volgende week meer daarover!

xxx