Afgelopen weekend ben ik met 8 anderen op een ware safari geweest. We vertrokken vrijdag om 8 uur s’ochtends (dat wil zeggen 9 uur Oegandese tijd) met een supermooi busje en onze Oegandese driver Robert.
Om 12 uur kwamen we aan bij de Ziwa Rhino Sanctuary . Vroeger waren er vrij veel wilde neushoorns in Oeganda, maar door stroperij is er sinds 1983 geen wilde neushoorn meer gezien. Daarom hebben de Oegandezen een aantal neushoorns uit Florida en Kenia gehaald en op een groot stuk land gezet. Helaas zijn de neushoorns wel zo getraind dat er niet erg veel wild meer aan is. Het werd ons ook niet helemaal duidelijk of het uiteindelijke doel was om de neushoorns weer uit te zetten in het wild, maar goed. We maakten een wandeling door het gebied en zagen 3 neushoorns van niet meer dan 20 meter afstand! We moesten wel heel stil zijn, want het blijven onbetrouwbare beesten. Wel cool dat je dan zo dicht bij die neushoorns bent, maar bij ons bleef de nasmaak dat dit toch niet echt echt wild was een beetje hangen.
Daarna heerlijk Oegandees gelunched met een colaatje (de beste voorzorgsmaatregel tegen eventuele ziektes die je via eten op kunt lopen vanwege de zuurgraad).
Daarna weer op pad met de bus naar de Boomu Woman Group, een groep dorpjes met allemaal kleien hutjes met een strooien dakje. De douche bestond uit een watertank en de wc was niet veel meer dan een gat in de grond, maar het was geweldig. Ik deelde met Wendel (mijn vriendinnetje uit het guest house) een hutje. Super gezellig! Na het eten ging de generator uit, geen elektriciteit meer, dus iedereen ging naar. Wendel en ik moesten er echter nog even aan wennen om 9 uur al te gaan slapen. Helaas kwam mijn grootste angst voor de nacht uit, ik moet naar het toilet. Naja, wel weer een ervaring om in het pikkedonker met zaklampje de wc te bezoeken ( en dan maar hopen niet allemaal enge dieren tegen te komen).
Daarna heerlijk Oegandees gelunched met een colaatje (de beste voorzorgsmaatregel tegen eventuele ziektes die je via eten op kunt lopen vanwege de zuurgraad).
Daarna weer op pad met de bus naar de Boomu Woman Group, een groep dorpjes met allemaal kleien hutjes met een strooien dakje. De douche bestond uit een watertank en de wc was niet veel meer dan een gat in de grond, maar het was geweldig. Ik deelde met Wendel (mijn vriendinnetje uit het guest house) een hutje. Super gezellig! Na het eten ging de generator uit, geen elektriciteit meer, dus iedereen ging naar. Wendel en ik moesten er echter nog even aan wennen om 9 uur al te gaan slapen. Helaas kwam mijn grootste angst voor de nacht uit, ik moet naar het toilet. Naja, wel weer een ervaring om in het pikkedonker met zaklampje de wc te bezoeken ( en dan maar hopen niet allemaal enge dieren tegen te komen).
De volgende ochtend kregen we een rondleiding door alle dorpjes. Oegandezen zijn zo lief! En die kindertjes zijn al helemaal fantastisch. We kregen van alles en nog wat te horen over het leven daar. Het was echt ontzettend leuk en interessant.
Daarna weer het busje in en naar het park van Murchinson Falls. Eerst reden we naar de bovenkant van de waterval. Niet normaal, wat een kracht zit er in het water daar! Ongelooflijk! Ik heb best een aantal watervallen gezien, maar dit was verreweg de wildste.
Daarna reden we naar de Nijl, waar we op een boot gingen voor een tocht over de rivier in de richting van de waterval. Het was een heerlijke boottocht. De zon scheen en het uitzicht was geweldig. We zagen olifanten (ook een zonder slurf!), nijlpaarden, krokodillen, een waterbuffel, apen en honderden soorten vogels (voor de kenners/geinteresseerden: oa. Afrikaanse visarend & bijeneter). Een bekend biertje in Oeganda is een Nile. We konden het natuurlijk niet laten een Nile op de Nijl te drinken, haha!
Onze slaapplaats en het avondeten was niet erg fantastisch, dus daar zal ik niet te veel woorden aan vuilmaken.
Zondag stonden we om 6 uur op om ons op te maken voor onze game drive (de echte safari). Eerst moesten we met busje en al over de Nijl met behulp van een pont. Daarna reden we het park in. Het was schitterend zo vroeg in de morgen. We zagen honderden herten/hertachtigen en buffels. We waren eigenlijk vooral gekomen voor de giraffen en de leeuwen. Dat laatste is helaas niet gelukt, maar dat ga ik in een ander park zeker nog een keer proberen. De giraffen lieten erg lang op zich wachten. Toen we ze eindelijk in de verte zagen, besloot de driver off track te gaan. Het was super vet! We reden tot minder dan 10 meter naar ze toe. Helaas kwamen toen net de rangers van het park langs en kregen we een bon. Dankzij het corrupte Oegandese systeem betaalden we maar 3 euro per persoon aan de rangers zelf in plaats van de 250 dollar die er eigenlijk voor staat. En 5 minuten later stikte het er natuurlijk van de giraffen. Verder nog een heleboel olifanten gezien, echt fantastisch zo dichtbij en in het wild.
Op de weg terug kregen we nog even een oververhitte motor, maar met een beetje water van de locals konden we na een half uurtje weer op pad.
Daarna weer het busje in en naar het park van Murchinson Falls. Eerst reden we naar de bovenkant van de waterval. Niet normaal, wat een kracht zit er in het water daar! Ongelooflijk! Ik heb best een aantal watervallen gezien, maar dit was verreweg de wildste.
Daarna reden we naar de Nijl, waar we op een boot gingen voor een tocht over de rivier in de richting van de waterval. Het was een heerlijke boottocht. De zon scheen en het uitzicht was geweldig. We zagen olifanten (ook een zonder slurf!), nijlpaarden, krokodillen, een waterbuffel, apen en honderden soorten vogels (voor de kenners/geinteresseerden: oa. Afrikaanse visarend & bijeneter). Een bekend biertje in Oeganda is een Nile. We konden het natuurlijk niet laten een Nile op de Nijl te drinken, haha!
Onze slaapplaats en het avondeten was niet erg fantastisch, dus daar zal ik niet te veel woorden aan vuilmaken.
Zondag stonden we om 6 uur op om ons op te maken voor onze game drive (de echte safari). Eerst moesten we met busje en al over de Nijl met behulp van een pont. Daarna reden we het park in. Het was schitterend zo vroeg in de morgen. We zagen honderden herten/hertachtigen en buffels. We waren eigenlijk vooral gekomen voor de giraffen en de leeuwen. Dat laatste is helaas niet gelukt, maar dat ga ik in een ander park zeker nog een keer proberen. De giraffen lieten erg lang op zich wachten. Toen we ze eindelijk in de verte zagen, besloot de driver off track te gaan. Het was super vet! We reden tot minder dan 10 meter naar ze toe. Helaas kwamen toen net de rangers van het park langs en kregen we een bon. Dankzij het corrupte Oegandese systeem betaalden we maar 3 euro per persoon aan de rangers zelf in plaats van de 250 dollar die er eigenlijk voor staat. En 5 minuten later stikte het er natuurlijk van de giraffen. Verder nog een heleboel olifanten gezien, echt fantastisch zo dichtbij en in het wild.
Op de weg terug kregen we nog even een oververhitte motor, maar met een beetje water van de locals konden we na een half uurtje weer op pad.
Rond 6 uur waren we weer terug in Kampala. Het was een heerlijk weekend, even uit alle drukte van Kampala. Heerlijk bijgekomen en het was ontzettend mooi & gezellig!
Ik wilde een kort verhaaltje schrijven. Toch weer niet gelukt! Sorry! Hoop niet dat ik jullie verveel.
ps. Even een muziektipje: “Boda, boda” van Maurice, helemaal geweldig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten